Bouwkunde als grammatica, architectuur als poëzie
Bouwkunde is de logica, uitgepuurd door de analytische geest.
De basis voor elk bouwwerk is de grammatica eigen aan het bouwen. Deze grammatica is het geheel van de evidente 'wiskundige' parameters binnen elk gebouw. Er dient rekening te worden gehouden met de financiële aspecten, wetgevingen, technologie, constructie, ecologie…. Als architect willen wij echter verder gaan. Met elk ontwerp proberen wij een stukje poëzie te schrijven. Deze poëzie vertaalt zich in het creëren van verrassende ruimtes, opgeladen door een spel van lichten en zichten. Tijdens het ontwerpen balanceren we voortdurend op de grens van de logica en de verbeelding. Op deze manier zijn wij ervan overtuigd dat we een kader kunnen schetsen waarbinnen de gebruiker van het gebouw centraal staat. Dit laat hem toe zich op een intense en aangename manier binnen het gebouwde te ontplooien.
Architectuur is de emotie, uitgepuurd door de creatieve geest.